شادمانی برای همه

همه ی چیزهای زیبا ...

فریدا — Sat, 27 Dec 2008 15:37:08 GMT

لابد می دونید که شادی رابطه ی مستقیمی با اعتماد بنفس داره. اعتماد بنفس هم موتور محرکه ی بالا و بالاتر رفتنه. برای شادی چند تکنیک ساده وجود داره که در چند پست متوالی باهم مرورشون می کنیم:

١- دنبال کردن سرگرمی هایی که از انجامشون لذت می بریم به صورت"منظم" و "متناوب"

نکته ی مهم در این تکنیک نه تنها شادی حاصل از "پروسه ی انجام" و"تولید نهایی" یک عمل سرگرم کننده است بلکه نظم و زمان بندی در این فرایند آفرینشی هم مهمه. علاوه بر بیان خلاق استعداد ذاتی برای نوآوری، تمرکز و آرامشی که در زمان پرداختن به سرگرمی به فرد دست می ده به شادی عمیق فرد منجر می شه.

دفعه ی بعد به تکنیک "کمک به دیگران" نگاهی می اندازیم.

اگر تا بحال آهنگ Do they know it`s Chrismas رو که بونوی عزیز و آدم کلیتن با همکاری بند اید برای بچه های آفریقا ساخت گوش داده باشید حال من رو درک می کنید که نه می تونم در سالگرد زلزله ی بم نقش موثری در همیاری داشته باشم نه حتی در دادن یک پتوی کهنه به گدایی که شب تولد عیسای مسیح زنگ در رو زد...

آیا شما یه ایده ی خوب برای کمک کردن دارید؟

ابسه لوووت

فریدا — Wed, 12 Nov 2008 13:42:01 GMT

مشکل اینه که به طور معمول همیشه ضدیت وجود داردیعنی دایلما نه! دیلما وای! هر جفتش. بحث سر بریتیش یا امریکنش نی سر ایندیویجوالیزم ینی من نمی تونم نخسه واسه هیشکی بپیچونم.

پ.ن. شادی دستور طبخ نداره اصلاح می کنم. ممکنه یکی با باستا رایمز حال کنه یکی با باخ ممکنه یکی با هیچی حال نکنه یکی با هیچی حال کنه اصلا بنده -اگه بذارن-فقط مسئولیت خودم رو به عهده می گیرم

پ.پ.ن. اینجا خیلی مردونس حال نمی کنم

شجاعت نبودن

فریدا — Wed, 28 May 2008 21:12:59 GMT

سنکا به لوسیلوس می گه "آموختن راه شاد بودن را آویزه ی گوش خود ساز". لیکن منظورش ا شادی کامیابی حاصل ا لذت نی... شادی مسئله ی جدیه. یه الاغی می گف شادی یه ژن داره که تو من نی. یه الاغ دیگه هم که می گف:

Yourself you seal your fate
Don't look the answer from horizon
It's closer than you think
Years go by, oh how they go by

اگه فقط تویی که اینجا رو می خونی خب دیگه ننویسم چون به هدایت تو امیدی نیست توام ژن شادی نداری منم که ظاطن شادم

(بدون عنوان)

فریدا — Fri, 11 Apr 2008 20:13:37 GMT

(بدون عنوان)

فریدا — Sat, 05 Apr 2008 00:30:05 GMT

خوشحال و شاد و خندانیم

قدر دنیا را می دانیم

پیش از علمی شدن بحث بد نیست با خود خلوت کنیم و دمی بیندیشیم:

آیا حسی را که پس از دادن آخرین امتحان در ماه خرداد داشتیم به یاد داریم؟

بزرگترین شادی مان در کودکی چه بود؟

ده چیز که در کودکی شادمانمان می کرد :

۱- نداشتن مشق شب

۲- تعطیل شدن مدرسه- به هر دلیلی

۳-

(بدون عنوان)

فریدا — Fri, 04 Apr 2008 21:09:16 GMT

گفتنی ها کم نیست

من و تو کم گفتیم ...

فرهاد

آنچه برآنم داشت نوشتن رادراینجا–کاشانه ی مجازی ام که به زودی پنج ساله می شود- از

سرگیرم، حسی بود که پس از جستجوی واژه هایی چون"شادی"، "آرامش"، "خشنودی"و

مانند آن در گوگل گریبانم را گرفت: در عین ناخرسندی از کم کاری هم زبانانم در نوشتن

مطالبی ارزنده در این باره یا آلودن آن به مفاهیمی پیش پا افتاده و بیهوده- همچون "جک"

های مبتذل یا مطالبی یاد آورکامیون نوشته های مهمل- در خود کششی حس کردم برای

دوباره نوشتن. از نو نوشتن. برای بازنویسی حرف هایی که باید زد.دیگر حال و هوای سابق را

ندارم.

آن عطش سیری ناپذیر را برای نوشتن از هنر وموسیقی. از من بهتران فراوانند در این آوردگاه.

نکند دیر شود. حس می کنم وقت آن رسیده است به شادی و زیبایی های هستی – این

دوتابوی فرهنگ و کیش عرب زده مان- از منظری دیگر نگاه شود. امید آن که روشنفکران ما

پرده ی یاس و پوچگرایی خویش بدرند و مردم کوچه و بازار شادی ناب را از هرزگی

جداسازند.

گل خندان که نخندد چه کند

علم از مشک نبندد چه کند

نار خندان که دهان بگشادست

چون که در پوست نگنجد چه کند

مه تابان به جز از خوبی و ناز

چه نماید چه پسندد چه کند

آفتاب ار ندهد تابش و نور

پس بدین نادره گنبد چه کند

...

مولای ما

باز دوباره من

فریدا — Mon, 17 Mar 2008 22:02:06 GMT

به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد

به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد
به جویبار که در من جاری بود
به ابرها که فکرهای طویلم بودند
به رشد دردناک سپیدارهای باغ که با من
از فصل های خشک گذر می کردند
به دسته های کلاغان
که عطر مزرعه های شبانه را
برای من به هدیه می آورند
به مادرم که در آینه زندگی می کرد
و شکل پیری من بود
و به زمین ، که شهوت تکرار من ، درون ملتهبش را
از تخمه های سبز می انباشت - سلامی ، دوباره خواهم داد

می آیم ، می آیم ، می آیم
با گیسویم : ادامه‌ی بوهای زیر خاک
با چشمهام : تجربه های غلیظ تاریکی
با بوته ها که چیده ام از بیشه های آنسوی دیوار
می آیم ، می آیم ، می آیم

و آستانه پر از عشق می شود
و من در آستانه به آنها که دوست می دارند
و دختری که هنوز آنجا ،
در آستانه‌ی پر عشق ایستاده ، سلامی دوباره خواهم داد

(بدون عنوان)

فریدا — Sat, 21 Jul 2007 22:42:00 GMT

تست

فریدا — Tue, 29 Aug 2006 12:48:00 GMT

تست

پست آخر

فریدا — Fri, 05 May 2006 12:25:00 GMT

The art of losing isn't hard to master

So many things seem filled with the intent

to be lost that their loss is no disaster

Lose something every day. Accept the fluster

Of lost door keys, the hour badly spent

The art of losing isn't hard to master

Then practice losing farther, losing faster

Places, and names, and where it was you meant

to travel. None of these will bring disaster

I lost my mother's watch. And look! My last, or

Next-to-last, of three loved houses went

The art of losing isn't hard to master

I lost two cities, lovely ones. And, vaster

Some realms I owned, two rivers, a continent

I miss them, but it wasn't a disaster

Even losing you (the joking voice, a gesture

I love) I shan't have lied. It's evident

The art of losing's not too hard to master

Though it may look like (Write it!) disaster